Obiekty edukacyjne
Oferta edukacyjna
Standardy Ochrony Małoletnich
On-line o lesie
Najnowsze aktualności
Usłysz, co w lesie huczy
Usłysz, co w lesie huczy
Na przełomie lutego i marca Lasy Państwowe zapraszają na wyjątkowe spotkania edukacyjne pod hasłem „Co w lesie huczy”, podczas których miłośnicy przyrody mogą poznać fascynujący świat sów, ich zwyczaje oraz nasłuchiwać nocnych głosów tych tajemniczych ptaków.
Wydarzenia odbywają się w różnych częściach Polski oraz online, przybliżając zarówno dzieciom, jak i dorosłym, nocne życie skrzydlatych mieszkańców lasu.
Na poniższej mapie sprawdzisz czy w Twojej okolicy organizowane jest jakieś wydarzenie w ramach akcji:
Co to za akcja i co można zobaczyć?
„Co w lesie huczy” to cykl spotkań i wydarzeń edukacyjnych organizowanych przez leśników oraz specjalistów - ornitologów. W programie znajdują się m.in.:
- prelekcje i warsztaty o biologii i zwyczajach sów,
- wspólne nocne spacery i nasłuchy głosów,
- zajęcia w terenie, spotkania w bibliotekach, szkołach, domach kultury oraz spotkania online.
Organizatorzy opowiadają o charakterystycznych cechach sów, ich biologii oraz metodach ochrony. Podczas spotkań prezentowane są różne gatunki sów żyjących w polskich lasach, takie jak puszczyk zwyczajny, uszatka czy sóweczka.
Podczas wieczornych spotkań z leśnikami uczestnicy mają szansę:
- poznać różne gatunki sów i ich biologię,
Sprawdź swoją wiedzę o sowach i rozwiąż QUIZ
- wysłuchać charakterystycznych pohukiwań w naturalnym środowisku,
- dowiedzieć się w jaki sposób leśnicy chronią te fascynujące ptaki,
- upewnić się, że ochronna funkcja lasu jest równie istotna dla leśników jak produkcyjna i społeczna;
- zapoznać się w jaki sposób praca leśnika i prowadzona zrównoważona gospodarka leśna mają wpływ na życie sów.
Dlaczego sowy są ważne w lesie?
Sowy to nie tylko niezwykle ciekawe ptaki - pełnią ważną rolę w ekosystemach leśnych i polnych:
- regulują populacje drobnych ssaków, w szczególności gryzoni, dzięki czemu przyczyniają się do równowagi biologicznej lasu,
- chronią uprawy i zasoby naturalne – ograniczając liczebność gryzoni np. myszy czy nornic,
- są wskaźnikami zdrowia środowiska – ich obecność i liczebność często odzwierciedla jakość środowiska oraz dostępność pokarmu.
Dzięki temu obecność tych nocnych drapieżników przyczynia się do zachowania naturalnej równowagi i bioróżnorodności.
Dlaczego teraz – koniec lutego to dobry moment?
Przełom zimy i wczesna wiosna to właśnie czas, kiedy sowy są najbardziej aktywne - większość gatunków rozpoczyna wtedy okres godowy, podczas którego samce intensywnie pohukują, nawołując partnerki i oznaczając terytoria. Dzięki temu ich odgłosy łatwiej usłyszeć właśnie pod koniec lutego i na początku marca.
O sowach opowiada Julka w jednym z odcinków „Obliczy Lasów”
Jak leśnicy pomagają sowom?
Leśnicy Lasów Państwowych prowadzą działania na rzecz ochrony sów i ich siedlisk poprzez:
- wyznaczanie stref ochronnych wokół gniazd rzadkich gatunków sów (np. puchacza), co zapewnia im spokój w ich bezpośrednim otoczeniu,
- pozostawianie w lasach drzewa z dziuplami oraz starodrzewów, które są kluczowe dla sów,
- wieszanie specjalnych budek lęgowych i montaż platform, zwłaszcza tam, gdzie brakuje naturalnych miejsc lęgowych,
- ochronę siedlisk, obejmującą pozostawianie martwego drewna, które zwiększa bazę siedliskową i pokarmową dla sów,
- organizowanie akcji edukacyjnych, tworzenie publikacji oraz infografik, aby zwiększyć świadomość społeczeństwa na temat ochrony tych ptaków.
Te działania pomagają nie tylko chronić gatunki sów, ale także budować świadomość przyrodniczą wśród społeczeństwa.
O sowach słów kilka
Sowy to ptaki, które wywoływały w naszych przodkach dość atawistyczny lęk. Bezszelestny lot, często nocny tryb życia, budzący grozę skrzekot, sprawiały, że niegdyś były traktowane jako zwierzęta złowróżbne, zwiastujące śmierć i nieszczęście. Obecnie sowy nadal są obecne w kulturze, popkulturze, wierzeniach i przypowieściach, ale dzięki wiedzy na temat behawioru, ekologii i biologii tych ptaków wiemy też, że ich atrybuty po prostu pozwalają im na bycie niesamowitymi drapieżnikami.
Dlaczego sowy są tak intrygujące? Dlaczego to właśnie z nimi związanych jest takie wiele legend, mitów i przypowieści? Czy „sowofobia" w wierzeniach ludowych wpłynęła na to, jak się kształtują obecnie populacje sów na świecie? Na te i na wiele innych pytań znajdziecie odpowiedź w naszym podcaście „Między Drzewami”:
Zachęcamy do zapoznania się naszymi infografikami o sowach:
oraz publikacjami:
Z pamiętnika skrzydlatych myśli
Rysowanki - Malowanki „Leśne zwierzęta”, a wśród nich włochatka
Polecane artykuły
Obiekty edukacyjne
Obiekty edukacyjne
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
fot. Marek Hurec
Na terenie nadleśnictwa znajduje się osiem ścieżek przyrodniczo - edukacyjnych opatrzonych tablicami informacyjnymi.
Na terenie nadleśnictwa znajduje się osiem ścieżek przyrodniczo – edukacyjnych oraz jedna historyczna. Ich trasy biegną przez najciekawsze leśne zakątki naszego nadleśnictwa, dlatego każdą z nich warto zobaczyć.
Ścieżki: „Czworolist" i „Niezapominajka" wykonano na zlecenie Lasów Państwowych, pozostałe powstały w ramach współpracy nadleśnictwa z organizacjami pozarządowymi i Parkiem Krajobrazowym Puszczy Rominckiej. Są to ścieżki: „ Rechot", „Ptaki Puszczy Rominckiej", „Puszcza Romincka", „Tajemnice Puszczy i Lasu Kumiecie", „Na skraju Puszczy", „Wokół jarów Błędzianki" oraz „Golubie -wieś której nie ma".
„ Czworolist "
Ścieżka edukacyjna "Czworolist " została wykonana w 1999 r i jest najstarszą pieszą ścieżką utworzoną na terenie Nadleśnictwa Gołdap. W 2014 roku ścieżka została odnowiona. Zatacza ona pętle o długości 1,4 km z początkiem i końcem we wsi Jurkiszki. Dla zmotoryzowanych zwiedzających zostało utworzone miejsce postojowe przy ścieżce, na którym można zaparkować auto. Nazwy przystanków:
1. Tablica informacyjna
2. Budowa warstwowa lasu
3. Zagrożenia lasu
4. Mrówki sprzymierzeńcy lasu
5. Ochrona lasu
6. Hodowla lasu
7. Sukcesja ekologiczna
8. Typy siedliskowe lasu
9. Martwe drzewa w lesie
10. Użytkowanie lasu
11. Funkcje lasu
„ Niezapominajka "
W obrębie Żytkiejmy, przy miejscu postojowym rozpoczyna się ścieżka przyrodnicza Niezapominajka o długości ok. 700 m. Wzdłuż jej trasy ustawiono 14 tablic edukacyjnych, których tematyka związana jest z gospodarką leśną, walorami i funkcjami lasów oraz podstawowymi zagadnieniami ekologicznymi. Na trasie ścieżki spotkamy tablice wyjaśniające następujące zagadnienia:
1. Dlaczego las jest taki ważny
2. Ile mamy lasów
3. Drzewa
4. Główne nisze pokarmowe niektórych ptaków boru sosnowego
5. Pielęgnowanie lasu
6. Powalone drzewo
7. Obieg organiczny
8. Grzyby
9. Mikoryzy
10. Ochrona lasu przed owadami
11. Owady
12. Ptaki
13. Ochrona pożytecznej fauny
14. Ochrona lasu
„ Rechot "
Z inicjatywy Parku Krajobrazowego zrealizowano w 2002 r. projekt „Ochrona płazów Puszczy Rominckiej", w ramach którego utworzono m.in. ścieżkę przyrodniczą Rechot. Aby uatrakcyjnić poznawanie życia i zwyczajów płazów powstała ścieżka przyrodnicza, wiodąca drewnianą kładką brzegiem jeziora Ostrówek. Wiosną i latem odwiedzający ścieżkę mają zagwarantowane żabie koncerty, kumkanie kumaka i rechot ropuch. Z tablic zamieszczonych na trasie ścieżki dowiemy się jak przebiega rozwój płazów, jakie miejsce zajmują w łańcuchach pokarmowych oraz jakie zagrożenia czyhają na te zwierzęta. Ponadto poznamy zwyczaje wybranych gatunków płazów żyjących na terenie Puszczy Rominckiej - ropuchy szarej, traszki zwyczajne, żaby jeziorkowej, kumaka nizinnego i grzebiuszki ziemnej. Trasę tworzy pętla o długości 1 km na której znajduje się wieża widokowa.
„ Ptaki Puszczy Rominckiej "
Ścieżka zlokalizowana w okolicach Galwieć, ma długość 1,8 km. Tablice usytuowane przy wybranych siedliskach opisują gatunki ptaków związanych z danym terenem. Ścieżkę można przejść pieszo lub przejechać rowerem.
„ Puszcza Romincka "
Ścieżka przyrodnicza o długości 9 km, która prowadzi po drodze łączącej Żytkiejmy z Bludziami. Polecana jest na wycieczki rowerowe, ale dostępna jest także dla ruchu samochodowego. Tablice umiejscowione na trasie ścieżki zapoznają zwiedzających z zagadnieniami poświęconymi przyrodzie Puszczy Rominckiej.
„ Wokół jarów Błędzianki "
Interesująca trasa tworząca pętlę o długości 10 km z początkiem i końcem na parkingu pod mostami w Stańczykach. Polecana na wędrówki piesze oraz przejazdy rowerowe. Niestety na trasie ścieżki nie ma tablic przystankowych . Opis trasy można pobrać na stronie internetowej Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej . Ścieżka zapoznaje z polodowcową rzeźbą wokół doliny Błędzianki, a także ciekawostkami historycznymi i kulturowymi. Wyróżnia się wysokimi walorami widokowymi.
„Golubie- wieś, której nie ma"
Ścieżka historyczno-przyrodnicza o długości 4 km, zlokalizowana na terenie nieistniejącej już wsi Golubie, położonej między Stańczykami a Pobłędziem. Ścieżka poświęcona jest historii dawnej wsi, rzeźbie terenu oraz przyrodzie, które wkroczyła na dawne ludzkie siedliska. Polecana jest dla turystów pieszych i rowerowych. Miejsca przystanków oznaczone są ponumerowanymi tabliczkami"
1. Pozostałości stacji kolejowej
2. Widok na Wójtową Górkę
3. Wiadukt drogowy nad dawnym torfowiskiem
4. Plan dawnej wsi Golubie
5. Dawny cmentarz ewangelicki
6. Pomnik z I wojny
7. Mieszkańcy- kim byli i jak żyli?
8. Czy ktoś jeszcze tu mieszka?
9. Ugory
Opisy przystanków oraz plan dawnej wsi zawarte zostały w przewodniku wydanym w języku polskim i niemieckim.
„Tajemnice Puszczy i Lasu Kumiecie"
Jest to ścieżka historyczna poświęcona obiektom niemieckiej kwatery głównej Naczelnego Dowództwa Wojsk Lotniczych oraz historii Lasu Kumiecie. Na trasie znajduje się 5 przystanków:
1. Tablice opisowe
2. Hamownia silników
3. Kwatera sztabu generalnego
4. Cmentarz wsi Kumiecie
5. Grób Generała Jeshoneka
„Na skraju Puszczy"
Prowadzi po drogach polnych i leśnych, miejscami piaszczystych. Trudy wycieczki rekompensują piękne widoki na Puszczę Romincką oraz dolinę Błędzianki. Ścieżka zaczyna się w Dubeninkach (koło budynku Gminnego Centrum Kultury), a kończy pod mostami w Stańczykach. Trasa liczy 15 km długości. Tablice przystankowe opisują tutejszą przyrodę oraz metody jej czynnej ochrony. Przy trasie znajduje się wieża widokowa.
Do dyspozycji mamy, oprócz ścieżek edukacyjnych Izbę edukacyjną położoną bezpośrednio przy biurze nadleśnictwa oraz WIATĘ z miejscem na ognisko położoną w Leśnictwie Kumiecie.
