Asset Publisher Asset Publisher

Skąd się bierze drewno

Zaspokojenie naszego zapotrzebowania na drewno i zapewnienie trwałości lasów nie są sprzecznymi interesami. Drewno w Polsce jest naturalnym bogactwem, które jest całkowicie odnawialne.

Gwarantuje to wielofunkcyjna, zrównoważona gospodarka leśna, prowadzona przez Lasy Państwowe, opiekujące się 77,5 proc. polskich lasów (największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami publicznymi).

Leśnicy pozyskują drewno w granicach wyznaczonych przez standardy ekologicznej gospodarki, badania naukowe i 10-letnie plany urządzenia lasu, zatwierdzane przez ministra środowiska – średnio do 55–60 proc. drewna, które przyrasta w lesie; cała reszta zwiększa zapas na pniu. Dlatego nasze zasoby drewna rosną z roku na rok i są już dwukrotnie większe niż pół wieku temu. Wynoszą 2,4 mld m sześc., w tym w Lasach Państwowych – blisko 1,9 mld m sześc., co czyni je piątymi co do wielkości w Europie. Kupując drewno lub produkty z drewna z Lasów Państwowych, mamy pewność, że surowiec został pozyskany w sposób niezagrażający przyrodzie.

Również zasobność drzewostanów w lasach zarządzanych przez PGL LP stale rośnie. W roku 1991 wynosiła 190 m sześc./ha, a 20 lat później, w 2011 r. – już 254 m sześc./ha. Według międzynarodowych statystyk polskie lasy zaliczają się pod tym względem do czołówki europejskiej, charakteryzując się ponaddwukrotnie wyższą przeciętną zasobnością niż pozostałe lasy Starego Kontynentu.

Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania

Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania.
 
Głównym dostawcą surowca na polski rynek są Lasy Państwowe, które pokrywają ponad 90 proc. zapotrzebowania krajowego przemysłu i mieszkańców. Aby zaspokoić rosnący popyt, leśnicy zwiększają pozyskanie drewna: od 1990 r. wzrosło ono przeszło dwukrotnie – do ponad 35 mln m sześc. Ponieważ jednocześnie rośnie powierzchnia lasów, a przede wszystkim ich zasobność, naukowcy oceniają, że Lasy Państwowe będą mogły zwiększyć pozyskanie drewna do 40 mln m sześc. w 2030 r. i 45 mln m sześc. w połowie stulecia.

Warto pamiętać, że przychody Lasów Państwowych w ponad 90 proc. pochodzą właśnie ze sprzedaży drewna. To zapewnia im samodzielność finansową i umożliwia wykonywanie licznych zadań na rzecz polskich lasów i ich użytkowników bez korzystania z pieniędzy podatników (inaczej niż w wielu innych krajach Europy).

Zwiększają się nie tylko nasze zasoby drewna, lecz także powierzchnia lasów. W połowie XX w. zajmowały nieco ponad jedną piątą obszaru Polski, a dziś już niewiele mniej niż jedną trzecią. Lasy Państwowe pozyskują drewno, ale w tym samym czasie odnawiają drzewostany i zalesiają dotychczasowe nieużytki. Co roku leśnicy sadzą aż 500 mln nowych drzew, czyli średnio… 57 tys. na godzinę.


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Łowiectwo

Łowiectwo

Gospodarka łowiecka na terenie nadleśnictwa prowadzona jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie. Łowiectwo stanowi element ochrony środowiska przyrodniczego i obejmuje ochronę zwierząt łownych oraz gospodarowanie ich populacjami zgodnie z zasadami ekologii i racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

To nie tylko pasja i dziedzictwo kulturowe, ale przede wszystkim element zrównoważonej gospodarki leśnej i narzędzie ochrony przyrody. W Polsce jego głównym celem jest racjonalne gospodarowanie populacjami dzikich zwierząt – tak, aby zapewnić ich trwałość i zdrowie, jednocześnie ograniczając szkody w uprawach rolnych i leśnych.

Łowiectwo ma w Polsce długą tradycję – towarzyszyło życiu ludzi od wieków. Bogata symbolika, etyka łowiecka, gwara, muzyka i zwyczaje są ważnym elementem dziedzictwa narodowego.

Cele gospodarki łowieckiej

Do głównych celów gospodarki łowieckiej należą:

• ochrona i zachowanie różnorodności gatunkowej zwierzyny,

• utrzymanie właściwej liczebności populacji zwierząt łownych,

• ochrona i kształtowanie środowiska bytowania zwierzyny,

• zapobieganie nadmiernym szkodom w uprawach rolnych i leśnych,

• zapewnienie równowagi ekosystemów leśnych.

Obwody łowieckie i prowadzenie gospodarki łowieckiej

Gospodarka łowiecka prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców lub zarządców obwodów, na podstawie:

• rocznych planów łowieckich,

• wieloletnich łowieckich planów hodowlanych.

Plany te określają m.in.:

• liczebność zwierzyny,

• planowane odstrzały,

• działania związane z ochroną zwierzyny,

• zagospodarowanie łowieckie obwodów.

Nadleśnictwo, reprezentowane przez nadleśniczego, pełni istotną rolę w gospodarce łowieckiej poprzez:

• zatwierdzanie rocznych planów łowieckich,

• udział w inwentaryzacji zwierzyny,

• współpracę z dzierżawcami obwodów łowieckich,

• nadzór nad prawidłowym prowadzeniem gospodarki łowieckiej,

• współpracę z rolnikami, samorządami i Polskim Związkiem Łowieckim.

Ochrona zwierzyny obejmuje w szczególności:

• zwalczanie kłusownictwa,

• ochronę siedlisk zwierzyny,

• tworzenie warunków bezpiecznego bytowania,

• utrzymanie odpowiedniej struktury populacji,

• działania zapobiegające chorobom zwierząt

Nadleśnictwo współpracuje z:

• dzierżawcami obwodów łowieckich,

• Polskim Związkiem Łowieckim,

• samorządami lokalnymi,

• rolnikami i właścicielami gruntów,

• organami administracji publicznej.

Współpraca ta ma na celu racjonalne gospodarowanie populacjami zwierzyny oraz ograniczanie szkód w uprawach i lasach.

Ośrodek Hodowli Zwierzyny (OHZ) Nadleśnictwo Gołdap jest jednym z 19 nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku, gdzie funkcjonuje OHZ. Aktualnie gospodarka łowiecka prowadzona jest na 6 obwodach łowieckich, z których dwa tworzą Ośrodek Hodowli Zwierzyny o łącznej powierzchni 15 233,84 ha. Pozostałe cztery obwody zostały wydzierżawione kołom łowieckim.