Asset Publisher
Skąd się bierze drewno
Zaspokojenie naszego zapotrzebowania na drewno i zapewnienie trwałości lasów nie są sprzecznymi interesami. Drewno w Polsce jest naturalnym bogactwem, które jest całkowicie odnawialne.
Gwarantuje to wielofunkcyjna, zrównoważona gospodarka leśna, prowadzona przez Lasy Państwowe, opiekujące się 77,5 proc. polskich lasów (największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami publicznymi).
Leśnicy pozyskują drewno w granicach wyznaczonych przez standardy ekologicznej gospodarki, badania naukowe i 10-letnie plany urządzenia lasu, zatwierdzane przez ministra środowiska – średnio do 55–60 proc. drewna, które przyrasta w lesie; cała reszta zwiększa zapas na pniu. Dlatego nasze zasoby drewna rosną z roku na rok i są już dwukrotnie większe niż pół wieku temu. Wynoszą 2,4 mld m sześc., w tym w Lasach Państwowych – blisko 1,9 mld m sześc., co czyni je piątymi co do wielkości w Europie. Kupując drewno lub produkty z drewna z Lasów Państwowych, mamy pewność, że surowiec został pozyskany w sposób niezagrażający przyrodzie.
Również zasobność drzewostanów w lasach zarządzanych przez PGL LP stale rośnie. W roku 1991 wynosiła 190 m sześc./ha, a 20 lat później, w 2011 r. – już 254 m sześc./ha. Według międzynarodowych statystyk polskie lasy zaliczają się pod tym względem do czołówki europejskiej, charakteryzując się ponaddwukrotnie wyższą przeciętną zasobnością niż pozostałe lasy Starego Kontynentu.
Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania
Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania.
Głównym dostawcą surowca na polski rynek są Lasy Państwowe, które pokrywają ponad 90 proc. zapotrzebowania krajowego przemysłu i mieszkańców. Aby zaspokoić rosnący popyt, leśnicy zwiększają pozyskanie drewna: od 1990 r. wzrosło ono przeszło dwukrotnie – do ponad 35 mln m sześc. Ponieważ jednocześnie rośnie powierzchnia lasów, a przede wszystkim ich zasobność, naukowcy oceniają, że Lasy Państwowe będą mogły zwiększyć pozyskanie drewna do 40 mln m sześc. w 2030 r. i 45 mln m sześc. w połowie stulecia.
Warto pamiętać, że przychody Lasów Państwowych w ponad 90 proc. pochodzą właśnie ze sprzedaży drewna. To zapewnia im samodzielność finansową i umożliwia wykonywanie licznych zadań na rzecz polskich lasów i ich użytkowników bez korzystania z pieniędzy podatników (inaczej niż w wielu innych krajach Europy).
Zwiększają się nie tylko nasze zasoby drewna, lecz także powierzchnia lasów. W połowie XX w. zajmowały nieco ponad jedną piątą obszaru Polski, a dziś już niewiele mniej niż jedną trzecią. Lasy Państwowe pozyskują drewno, ale w tym samym czasie odnawiają drzewostany i zalesiają dotychczasowe nieużytki. Co roku leśnicy sadzą aż 500 mln nowych drzew, czyli średnio… 57 tys. na godzinę.
Asset Publisher
Asset Publisher
Obiekty edukacyjne
Obiekty edukacyjne
Na terenie nadleśnictwa znajduje się osiem ścieżek przyrodniczo - edukacyjnych opatrzonych tablicami informacyjnymi.
Na terenie nadleśnictwa znajduje się osiem ścieżek przyrodniczo – edukacyjnych oraz jedna historyczna. Ich trasy biegną przez najciekawsze leśne zakątki naszego nadleśnictwa, dlatego każdą z nich warto zobaczyć.
Ścieżki: „Czworolist" i „Niezapominajka" wykonano na zlecenie Lasów Państwowych, pozostałe powstały w ramach współpracy nadleśnictwa z organizacjami pozarządowymi i Parkiem Krajobrazowym Puszczy Rominckiej. Są to ścieżki: „ Rechot", „Ptaki Puszczy Rominckiej", „Puszcza Romincka", „Tajemnice Puszczy i Lasu Kumiecie", „Na skraju Puszczy", „Wokół jarów Błędzianki" oraz „Golubie -wieś której nie ma".
„ Czworolist "
Ścieżka edukacyjna "Czworolist " została wykonana w 1999 r i jest najstarszą pieszą ścieżką utworzoną na terenie Nadleśnictwa Gołdap. W 2014 roku ścieżka została odnowiona. Zatacza ona pętle o długości 1,4 km z początkiem i końcem we wsi Jurkiszki. Dla zmotoryzowanych zwiedzających zostało utworzone miejsce postojowe przy ścieżce, na którym można zaparkować auto. Nazwy przystanków:
1. Tablica informacyjna
2. Budowa warstwowa lasu
3. Zagrożenia lasu
4. Mrówki sprzymierzeńcy lasu
5. Ochrona lasu
6. Hodowla lasu
7. Sukcesja ekologiczna
8. Typy siedliskowe lasu
9. Martwe drzewa w lesie
10. Użytkowanie lasu
11. Funkcje lasu
„ Niezapominajka "
W obrębie Żytkiejmy, przy miejscu postojowym rozpoczyna się ścieżka przyrodnicza Niezapominajka o długości ok. 700 m. Wzdłuż jej trasy ustawiono 14 tablic edukacyjnych, których tematyka związana jest z gospodarką leśną, walorami i funkcjami lasów oraz podstawowymi zagadnieniami ekologicznymi. Na trasie ścieżki spotkamy tablice wyjaśniające następujące zagadnienia:
1. Dlaczego las jest taki ważny
2. Ile mamy lasów
3. Drzewa
4. Główne nisze pokarmowe niektórych ptaków boru sosnowego
5. Pielęgnowanie lasu
6. Powalone drzewo
7. Obieg organiczny
8. Grzyby
9. Mikoryzy
10. Ochrona lasu przed owadami
11. Owady
12. Ptaki
13. Ochrona pożytecznej fauny
14. Ochrona lasu
„ Rechot "
Z inicjatywy Parku Krajobrazowego zrealizowano w 2002 r. projekt „Ochrona płazów Puszczy Rominckiej", w ramach którego utworzono m.in. ścieżkę przyrodniczą Rechot. Aby uatrakcyjnić poznawanie życia i zwyczajów płazów powstała ścieżka przyrodnicza, wiodąca drewnianą kładką brzegiem jeziora Ostrówek. Wiosną i latem odwiedzający ścieżkę mają zagwarantowane żabie koncerty, kumkanie kumaka i rechot ropuch. Z tablic zamieszczonych na trasie ścieżki dowiemy się jak przebiega rozwój płazów, jakie miejsce zajmują w łańcuchach pokarmowych oraz jakie zagrożenia czyhają na te zwierzęta. Ponadto poznamy zwyczaje wybranych gatunków płazów żyjących na terenie Puszczy Rominckiej - ropuchy szarej, traszki zwyczajne, żaby jeziorkowej, kumaka nizinnego i grzebiuszki ziemnej. Trasę tworzy pętla o długości 1 km na której znajduje się wieża widokowa.
„ Ptaki Puszczy Rominckiej "
Ścieżka zlokalizowana w okolicach Galwieć, ma długość 1,8 km. Tablice usytuowane przy wybranych siedliskach opisują gatunki ptaków związanych z danym terenem. Ścieżkę można przejść pieszo lub przejechać rowerem.
„ Puszcza Romincka "
Ścieżka przyrodnicza o długości 9 km, która prowadzi po drodze łączącej Żytkiejmy z Bludziami. Polecana jest na wycieczki rowerowe, ale dostępna jest także dla ruchu samochodowego. Tablice umiejscowione na trasie ścieżki zapoznają zwiedzających z zagadnieniami poświęconymi przyrodzie Puszczy Rominckiej.
„ Wokół jarów Błędzianki "
Interesująca trasa tworząca pętlę o długości 10 km z początkiem i końcem na parkingu pod mostami w Stańczykach. Polecana na wędrówki piesze oraz przejazdy rowerowe. Niestety na trasie ścieżki nie ma tablic przystankowych . Opis trasy można pobrać na stronie internetowej Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej . Ścieżka zapoznaje z polodowcową rzeźbą wokół doliny Błędzianki, a także ciekawostkami historycznymi i kulturowymi. Wyróżnia się wysokimi walorami widokowymi.
„Golubie- wieś, której nie ma"
Ścieżka historyczno-przyrodnicza o długości 4 km, zlokalizowana na terenie nieistniejącej już wsi Golubie, położonej między Stańczykami a Pobłędziem. Ścieżka poświęcona jest historii dawnej wsi, rzeźbie terenu oraz przyrodzie, które wkroczyła na dawne ludzkie siedliska. Polecana jest dla turystów pieszych i rowerowych. Miejsca przystanków oznaczone są ponumerowanymi tabliczkami"
1. Pozostałości stacji kolejowej
2. Widok na Wójtową Górkę
3. Wiadukt drogowy nad dawnym torfowiskiem
4. Plan dawnej wsi Golubie
5. Dawny cmentarz ewangelicki
6. Pomnik z I wojny
7. Mieszkańcy- kim byli i jak żyli?
8. Czy ktoś jeszcze tu mieszka?
9. Ugory
Opisy przystanków oraz plan dawnej wsi zawarte zostały w przewodniku wydanym w języku polskim i niemieckim.
„Tajemnice Puszczy i Lasu Kumiecie"
Jest to ścieżka historyczna poświęcona obiektom niemieckiej kwatery głównej Naczelnego Dowództwa Wojsk Lotniczych oraz historii Lasu Kumiecie. Na trasie znajduje się 5 przystanków:
1. Tablice opisowe
2. Hamownia silników
3. Kwatera sztabu generalnego
4. Cmentarz wsi Kumiecie
5. Grób Generała Jeshoneka
„Na skraju Puszczy"
Prowadzi po drogach polnych i leśnych, miejscami piaszczystych. Trudy wycieczki rekompensują piękne widoki na Puszczę Romincką oraz dolinę Błędzianki. Ścieżka zaczyna się w Dubeninkach (koło budynku Gminnego Centrum Kultury), a kończy pod mostami w Stańczykach. Trasa liczy 15 km długości. Tablice przystankowe opisują tutejszą przyrodę oraz metody jej czynnej ochrony. Przy trasie znajduje się wieża widokowa.
Do dyspozycji mamy, oprócz ścieżek edukacyjnych Izbę edukacyjną położoną bezpośrednio przy biurze nadleśnictwa oraz WIATĘ z miejscem na ognisko położoną w Leśnictwie Kumiecie.



