Wydawca treści
Historia Nadleśnictwa
fot. Natalia Tokarska
fot. Konrad Brzoskowski
fot. Natalia Tokarska
Nazwa „Puszcza Romincka” wywodzi się najprawdopodobniej od wcześniejszej nazwy dolnego odcinka Błędzianki – „Rominty”. Niektórzy wywodzą źródło słów tej nazwy od miejsca kultu plemion pruskich „Romowe”.
Puszcza Romincka należy do najcenniejszych i najbardziej charakterystycznych kompleksów leśnych północno-wschodniej Polski. Jej dzieje sięgają czasów dawnych plemion bałtyckich, w tym Jaćwingów, którzy zamieszkiwali te tereny przed podbojem krzyżackim. Po upadku ich osadnictwa rozległe obszary ponownie pokrył las, tworząc jeden z największych kompleksów puszczańskich tej części Europy.
Przez stulecia teren Puszczy Rominckiej pozostawał obszarem pogranicza, o wyjątkowych walorach przyrodniczych i łowieckich. Już od czasów krzyżackich lasy te były objęte szczególną ochroną jako miejsce występowania licznej zwierzyny. Z biegiem czasu Puszcza zyskała rangę jednego z najważniejszych terenów łowieckich w Prusach Wschodnich.
Z Puszczą Romincką szczególnie związana jest postać cesarza Wilhelma II, który regularnie przyjeżdżał tu na polowania. To właśnie jego obecność rozsławiła puszczę jako wyjątkowe łowisko, znane z imponujących jeleni rominckich. W historii regionu Wilhelm II zajmuje miejsce szczególne, a pamięć o jego pobytach do dziś stanowi ważny element lokalnego dziedzictwa.
Początki zorganizowanej administracji leśnej na tym obszarze sięgają XVIII wieku, kiedy rozpoczęto pomiary lasów i porządkowanie gospodarki leśnej. Istotnym etapem było utworzenie w 1869 roku Nadleśnictwa Gołdap oraz Nadleśnictwa Żytkiejmy, które przez wiele lat funkcjonowały jako odrębne jednostki.
Po II wojnie światowej Puszcza Romincka została podzielona granicą państwową. Jej południowa część znalazła się w granicach Polski i stała się podstawą funkcjonowania polskiej administracji leśnej na tym terenie. W 1972 roku, na mocy decyzji Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych, połączono Nadleśnictwa Gołdap i Żytkiejmy, tworząc obecne Nadleśnictwo Gołdap.
Dziś Nadleśnictwo Gołdap sprawuje opiekę nad częścią jednego z najpiękniejszych i najbardziej unikatowych obszarów leśnych w kraju. Historia tego miejsca to połączenie dziedzictwa przyrodniczego, tradycji leśnej i pamięci o ludziach, którzy przez wieki kształtowali charakter Puszczy Rominckiej.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Łowiectwo
Łowiectwo
Gospodarka łowiecka na terenie nadleśnictwa prowadzona jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie. Łowiectwo stanowi element ochrony środowiska przyrodniczego i obejmuje ochronę zwierząt łownych oraz gospodarowanie ich populacjami zgodnie z zasadami ekologii i racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
To nie tylko pasja i dziedzictwo kulturowe, ale przede wszystkim element zrównoważonej gospodarki leśnej i narzędzie ochrony przyrody. W Polsce jego głównym celem jest racjonalne gospodarowanie populacjami dzikich zwierząt – tak, aby zapewnić ich trwałość i zdrowie, jednocześnie ograniczając szkody w uprawach rolnych i leśnych.
Łowiectwo ma w Polsce długą tradycję – towarzyszyło życiu ludzi od wieków. Bogata symbolika, etyka łowiecka, gwara, muzyka i zwyczaje są ważnym elementem dziedzictwa narodowego.
Cele gospodarki łowieckiej
Do głównych celów gospodarki łowieckiej należą:
• ochrona i zachowanie różnorodności gatunkowej zwierzyny,
• utrzymanie właściwej liczebności populacji zwierząt łownych,
• ochrona i kształtowanie środowiska bytowania zwierzyny,
• zapobieganie nadmiernym szkodom w uprawach rolnych i leśnych,
• zapewnienie równowagi ekosystemów leśnych.
Obwody łowieckie i prowadzenie gospodarki łowieckiej
Gospodarka łowiecka prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców lub zarządców obwodów, na podstawie:
• rocznych planów łowieckich,
• wieloletnich łowieckich planów hodowlanych.
Plany te określają m.in.:
• liczebność zwierzyny,
• planowane odstrzały,
• działania związane z ochroną zwierzyny,
• zagospodarowanie łowieckie obwodów.
Nadleśnictwo, reprezentowane przez nadleśniczego, pełni istotną rolę w gospodarce łowieckiej poprzez:
• zatwierdzanie rocznych planów łowieckich,
• udział w inwentaryzacji zwierzyny,
• współpracę z dzierżawcami obwodów łowieckich,
• nadzór nad prawidłowym prowadzeniem gospodarki łowieckiej,
• współpracę z rolnikami, samorządami i Polskim Związkiem Łowieckim.
Ochrona zwierzyny obejmuje w szczególności:
• zwalczanie kłusownictwa,
• ochronę siedlisk zwierzyny,
• tworzenie warunków bezpiecznego bytowania,
• utrzymanie odpowiedniej struktury populacji,
• działania zapobiegające chorobom zwierząt
Nadleśnictwo współpracuje z:
• dzierżawcami obwodów łowieckich,
• Polskim Związkiem Łowieckim,
• samorządami lokalnymi,
• rolnikami i właścicielami gruntów,
• organami administracji publicznej.
Współpraca ta ma na celu racjonalne gospodarowanie populacjami zwierzyny oraz ograniczanie szkód w uprawach i lasach.
Ośrodek Hodowli Zwierzyny (OHZ) Nadleśnictwo Gołdap jest jednym z 19 nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku, gdzie funkcjonuje OHZ. Aktualnie gospodarka łowiecka prowadzona jest na 6 obwodach łowieckich, z których dwa tworzą Ośrodek Hodowli Zwierzyny o łącznej powierzchni 15 233,84 ha. Pozostałe cztery obwody zostały wydzierżawione kołom łowieckim.
